Doorbreek het taboe

Sommige onderwerpen liggen nu eenmaal gevoeliger dan andere. Taboes zijn onderwerpen die onbespreekbaar zijn, meestal doordat iemand zich oncomfortabel of angstig voelt om erover te spreken. Sommige taboes komen uit je eigen cultuur of die van de cliënt, andere weer uit je opvoeding en andere levenservaringen. Dat er op respectvolle wijze omgegaan moet worden met gevoelige onderwerpen moge duidelijk zijn.

Als jij gevoelige onderwerpen niet aansnijdt, zullen de cliënten erover zwijgen

Meestal zullen de taboes toch bespreekbaar gemaakt moeten worden, omdat zij vaak samenhangen met waarvoor de cliënt bij jou komt. Neem seks of masturbatie als voorbeeld. Het kan voor een 25-jarige, pas afgestudeerde hulpverlener misschien wat raar aanvoelen om bij een stel van rond de 50, wellicht dezelfde leeftijd als haar of zijn ouders, te vragen naar de manier waarop zij hun seksuele relatie met elkaar beleven. Als het stel zich voor relatieproblemen heeft aangemeld, zal de hulpverlener dat toch echt moeten doen: de seksuele relatie is een belangrijk onderdeel van iemands relatie en drukt daarmee een aardige stempel op het gevoel van welbevinden binnen die relatie. De kans is groot dat als jij als hulpverlener een moeilijk onderwerp niet aansnijdt, de cliënt daarover verder zal zwijgen. Het hoort daarom expliciet bij jouw taak om de gevoelige onderwerpen zelf aan te snijden.

Uit: Psychosociale gespreksvoering: De kunst van observatief luisteren